رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار کاربردی یا به صورت خلاصه (رابط برنامه‌نویسی)، رابط بین یک کتابخانه یا سیستم عامل و برنامه‌هایی است که از آن تقاضای سرویس می‌کنند.

رابط کارکردهایی را تعریف می‌کند که کتابخانه یا سیستم‌عامل می‌تواند ارائه دهد و مفهومی مجرد است. این کارکردها سپس در قالب یک نرم‌افزار یا کتابخانه پیاده‌سازی می‌شوند. به عبارت ساده‌تر، رابط برنامه‌نویسی مجموعه توابعی است که یک برنامه می‌تواند از یک برنامه دیگر فرا بخواند.
برای مثال مایکروسافت برای APIهای ویندوز مرجع‌هایی استاندارد دارد که با استفاده از آنها برنامه‌نویسان می‌توانند از قابلیت‌ها و سرویس‌های سیستم‌عامل در توسعه و نوشتن برنامه‌های کاربردی خود استفاده کنند.

به طور کلی به مجموعه‌ای از توابع و رویه‌ها که به برنامه‌های کاربردی دیگر اجازه دسترسی و استفاده از ویژگی‌ها یا داده‌های یک نرم‌افزار را می‌دهد، API های آن نرم‌افزار گفته می‌شود.

نرم‌افزار ارائه دهنده API می‌تواند یک سایت اینترنتی، یک سیستم‌عامل یا هر سرویس دیگری باشد. در اینجا خدمات‌پایه نرم‌افزارهای تحت وب هستند که API های متنوعی ارائه می‌دهند و برنامه‌نویسان و تولیدکنندگان دیگری می‌توانند از آن‌ها استفاده کرده و بنابراین هزینه‌های زیرساختی و برنامه‌نویسی آن‌ها کاهش پیدا کرده و سرعت برنامه‌نویسی آن‌ها افزایش پیدا خواهد کرد؛ زیرا دیگر لازم نیست که برای ایجاد یک ویژگی خاصی مجددا برنامه‌نویسی کنند.

همچنین امنیت برنامه‌های آن‌ها نیز افزایش خواهد یافت، چرا که ارائه‌دهندگان خدمات پایه امنیت خود را در بالاترین سطح ممکن قرار خواهند داد.




.: Weblog Themes By Pichak :.