سیستم سپس شروع به آزمایش الگوریتم ها کرده و برای شرایط شما مناسب ترین را انتخاب می کند. آزمایش الگوریتم غیرممکن است، بنابراین رمی هر تغییر کوچکی را که موجب افزایش سرعت می شود، جستجو و اولویت بندی می کند. فرآیند یافتن «امکان سریع تر» می تواند ۴ تا ۱۲ ساعت طول بکشد.

مخترعان سیستم رمی معتقدند، قوانین حاصل از عملکرد سیستم از اکثر TCP ها پیچیده تر است. برنامه های TCP براساس یکسری قانون تعیین شده عمل می کند، اما سیستم رمی الگوریتم هایی تولید می کند که بر اساس بیش از ۱۵۰ قانون عمل می کنند.

شبیه سازی آن به نظر عالی می رسد. سیستم رمی در یک ارتباط آزمایشی کامپیوتری می تواند دوبرابرTCP های عادی عملیات انجام دهد در حالی که توان عملیاتی اش در یک شبکه سلولی ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش می یابد و ۲۵ تا ۴۰ درصد جلوی تاخیر در انتقال داده ها را می گیرد. البته این سیستم هنوز روی کاغذ است و پژوهشگران شانس آزمایش آن در فضای واقعی اینترنت را نداشته اند.

پژوهشگران این طرح می گویند ممکن است رمی نتیجه بسیار خوبی داشته باشد، اما این سیستم فقط روشی تازه برای دیدن مشکل فراهم می کند و دردل خود راه حلی ندارد، بلکه از توانایی خود برای درک مشکل و ترکیب راه حل های رفع آن، بهره می برد تا ما را شیفته خود کند.